Permulaan dan pengakhiran

                                                Kehidupan bagaikan alam dicipta tuhan

      Pelangi seperti boleh memberi keceriaan, bulan seperti boleh memberi keindahan malam, matahari seperti boleh mencerahkan sesuatu harapan, bintang mungkin seindah pandangan tetapi tidak seidah dicapai. Pelangi yang dikatakan boleh membawa kepada kekayaan tetapi hanya dongeng, bulan yang dikatakan boleh menceriakan suasana malam hanya kelabu menyelubungi, matahari yang panas tidak dapat menghangatkan badan ketika hujan, bintang yang berkilau hanya boleh dicapai dalam mimpi yang indah. Cinta yang dikatakan indah hanyalah mimpi, cinta yang pada mulanya hangat tiba-tiba dingin pabila hujan, cinta dikatakan indah pabila senja rupanya kabur ketika malam, cinta dikatakan bewarna pelangi pabila pagi hanyalah dongeng. Perasaan cinta dirasakan seperti alam semula jadi yang indah dipermulaan. Manusia disambut dengan meriah apabila lahir tetapi ada yang akan menangis apabila manusia pergi, lumrah adalah perkataan yang sedondon, takdir ditentukan empunya alam, cinta tidak boleh dihalang ketika ianya ingin mengembara bersama manusia, kekecewaan sering kali meminta izin untuk diberi peluang, kesedihan sentiasa menanti insan yang dikatakan lemah ketika diselubungi kekeliruan dan pengkhianatan, senyuman akan terukir apabila apabila peniti dikelurkan dari tubuh, naskhah yang baru dibeli dibuka untuk memulakan bacaan yang mungkin akan bermulanya suatu keindahan dan kesedihan.